MIJN KWEEK
MET
DE BAARDMAN
door Ad Bergmans
Op de Bec-tentoonstelling van 2008
zaten in de verkoopklasse enkele baardmannen die mijn
aandacht trokken. Ik had de vogels al wel enkele jaren
eerder gezien, maar in eerste instantie dacht ik dat het
tropische vogels waren. Het bleken inlandse te zijn. In
de natuur ben ik ze overigens nog nooit tegengekomen. Ik
verzamelde wat informatie over kweek en verzorging en ik
ging tot aankoop over.
Mijn baardmannen verbleven in een
buitenvolière van
In het voorjaar van 2009 plaatste ik
een koppel putters in dezelfde vlucht. Ik zorgde voor
nestgelegenheid in de vorm van vier kapelnestjes en een
bos riet, dat ik met takken bij elkaar bond, en daar
drukte ik een oud merelnest in. De putters gingen
broeden, maar bij de baardmannen kon ik geen actie
ontdekken. Op een gegeven moment was het zover dat mijn
jonge putters (vijf stuks) bijna uitvlogen. De putterpop
zat er niet zo florissant bij. De putterman had ik nog
niet zien voeren. Eén jonge putter was nog wat klein en
die legde ik onder een kanariepop met dezelfde grote
jongen. Helaas overleed het jong na twee dagen.
Bij mijn baardmannen had ik nog
steeds niets zien gebeuren. Totdat ik in de periode dat
mijn putters zouden moeten uitvliegen, een pas uit het
ei gekomen jong dood in de voerbak vond. Het móest wel
een jong baardmannetje zijn. Maar ik had nog geen
baardman gemist als ik in de kooi was. Ik inspecteerde
de vlucht grondig en vond een piepklein nestje onder het
merelnest. Er lagen drie onbevruchte eieren in.
Ondertussen zat mijn putterpop op de
grond en de vier jongen uit het nest werden nog wel
gevoerd maar de pop ging na twee dagen dood. De jonge
putters zagen er naar omstandigheden goed uit. De
putterman heb ik nooit zien voeren dus ik begreep niet
dat deze nog niet zelfstandige putters het goed deden.
Totdat mijn vrouw zag dat de baardman-man de jonge
putters voerde. Ik kon het niet meteen geloven totdat ik
het zelf zag. Dit verklaarde alles. De baardmannen zelf
hebben dat jaar niet meer gebroed.
In het najaar van 2009 ruilde ik mijn
baardmanpop tegen een pop van een collega-kweker. Hij
kon er vreemd bloed in fokken en ik wist zeker dat mijn
koppel onverwant was.
Mijn nieuwe koppel ging rond 15 april
aan het nestelen in een kapelnestje. Ik zag ze met
allerlei materiaal sjouwen en ze bouwden een mooi solide
diep nest. De pop legde vijf eieren en ze kwamen
allemaal uit. Het ringen bij deze vogels (
De jongen waren nog maar net
uitgevlogen of er lagen al weer vier eieren in het nest.
Deze werden niet bebroed en ik had het idee dat de man
te fel was. Dus verwijderde ik eieren en nest. Snel
genoeg daarna hadden ze weer een nieuw nest gemaakt,
vervolgens vijf eieren gelegd, waarvan er vier
uitkwamen. Ook deze jongen werden perfect grootgebracht.
De vijf jongen van de eerste ronde zaten er gewoon bij.
Ze werden wel uit de buurt van het nest gehouden, vooral
door de man.
De pop legde nog een keer vier eieren
maar deze werden niet bebroed. Misschien was het
ondertussen ook wel te druk met negen jongen in de
vlucht. Maar… ik was zeer tevreden.
Ik voerde mijn baardmannen
zelfgemaakt eivoer. Dat bestond uit:
1 hardgekookt ei, ± 3 beschuiten, een stukje appel en
een schepje aves.
Dit alles maalde ik goed. Daar kwamen
nog bij:
diepvries pinkies, buffalowormen, levende buffalowormen,
putter-/sijzenzaad + universeel.
Achter de vlucht stond een emmer met rottend fruit, waar
in een mum van tijd fruitvliegjes op afkwamen. Die
vlogen de vogelkooi in en ze werden natuurlijk meteen
verorberd door de vogels.
De baardman is een rustige, maar ook
levendige vogel. Hij is niet agressief tegen andere
volièrebewoners. Hij is niet zo vatbaar voor ziektes als
sommige cultuurvogels. Ik heb dan ook nog nooit
medicijnen o.i.d. hoeven te gebruiken.
|
|