



WIE
KENT
DE
STRIX ALUCO
?
door
Jeu Smeets
Strix Aluco (bosuil) is een bekend personage in het mooie Noord-Limburgse bosgebied. Maar het is jammer dat er maar weinigen hem in de praktijk tegenkomen. Niet dat hij zo’n teruggetrokken bestaan leidt, maar meer omdat hij een beetje een heimelijk bestaan kent tijdens de nachtelijke uren. En wanneer je de Strix Aluco overdag tegenkomt kan het zijn, dat je denkt een familielid te kunnen begroeten, omdat hij diverse gekleurde pakjes draagt. Strix Aluco is een van de meest, zo niet de meest, voorkomende uilensoort in Nederland.
Ik zal proberen deze mooie vogel in het kort te schetsen en in een paar afbeeldingen en omschrijvingen aan u voorstellen. De bosuil kent een enorm groot verspreidingsgebied over geheel Europa, behalve het meest noordelijke deel en dat gaat door tot ver in Azië.
De bosuil is uitsluitend ’s nachts actief en jaagt het meest op zijn gehoor. Hij leeft van kleine knaagdieren zoals veldmuizen, woelmuizen, kikkers, vogeltjes, sprinkhanen en kevers. Bij de bosuil is uiterlijk geen geslachtsverschil te zien. Wel is het zo dat de vrouwtjes beduidend groter zijn dan de mannetjes en dat ze, door meer kracht, ook grotere prooien kunnen bemachtigen.
Bosuilen vormen een paar voor het leven en zijn absoluut
monogaam. Er wordt een territorium afgebakend met een
grootte van 25 tot
De 3 - 5 eieren worden
in 28 tot 30 dagen uitgebroed, waarna beide ouders de
jongen verzorgen. Na ongeveer 50 dagen verlaten de
jongen het nest zonder dat ze kunnen vliegen en ze
blijven een beetje rondhangen op de takken rondom het
nest. Hierna worden ze nog enkele maanden door de ouders
verzorgd tot ze volledig zelfstandig zijn en er wordt
hun geleerd hoe ze zelf moeten jagen.
Het volgend voorjaar zijn
de jonge vogels geslachtsrijp, ze bakenen hun eigen
territorium af en gaan zelf voor nageslacht zorgen.









